Dag 8. Verbouwing Tembisa 2009:


Datum: 19/12/2009

Vandaag was het de betaaldag. Helaas bleek het niet genoeg te zijn voor sommige zodat er een grimmige situatie ontstond. Gelukkig ook hierin de wijsheid ontvangen zodat het uiteindelijk op een juiste wijze allemaal is opgelost.

Deze groep mensen gaat naar huis en hoeft niet meer terug te komen. We gaan vanaf morgen met een nieuwe groep mensen van start.

   

   

   

   

   



   

Eerst de hele boel bij elkaar getrommeld, waarna Mike is begonnen met een briefing. Hierin het één en ander uitgelegd over de indeling van de dag. Daarna is Date de hele boel voorgegaan in gebed. Het volgende, en dát werd dus het grimmige, praten over geld en gemaakte afspraken.

   

   

   

   

Ook Corné, een Zuid-Afrikaanse broeder kwam erbij en die kon gelukkig hun taal spreken en begrijpen, want sommigen spreken Nklosa of Zulu, maar hun Engels is vaak niet al te best. Hoe dan ook: uiteindelijk ging iedereen aan het werk en gingen we op naar het pay moment. Ook nog even kunnen genieten van een heel intensieve bidstond van de aanwezige vrouwen, wat veel indruk maakte. 12.00 uur heeft uiteindelijk iedereen betaald gekregen. Als bonus hadden we voor iedereen een hele kip gekocht, die ze overigens thuis moesten koken. Zo wisten we in ieder geval zeker, dat ze toch iets mee naar huis zouden nemen, zonder het voor die tijd al op te maken. Mike heeft nog aan een andere belofte voldaan en zo is er één van de mannen zeer tevreden naar huis gegaan met Mike zijn Gymschoenen.

We konden alle handjes gebruiken, want de steigers gingen nu echt de hoogte in en Mike en Bamen, een zeer actieve werker (Member CMA Zuid/Afrika), moesten er aan te pas komen om de zware, met cement gevulde kruiwagens omhoog te krijgen.

   

   

Ook werd er nog steeds met de hand gemixed om de snelle aanvoer van cement nog verder op te voeren. Touwtjes werden gevlochten om tuinslangen bij elkaar te houden. Je kunt echt zien dat het hier anders toegaat als in Nederland, want als je hier een steiger van 5 meter hoog in balans wilt krijgen, zet je er gewoon 1 of 2 bakstenen onder. Vervolgens laat je 6 man op die steiger klimmen en de meute gaat weer aan de slag.

Geweldig om te zien hoe de stukadoors hier te werk gaan. De één maakt het stucmateriaal aan, de tweede schept het op een truffel en de derde smijt het vanaf die truffel op de muur. Een geoliede trein met een swingend ritme, die drie. Als het filmpje op de site staat, moet je die zeker bekijken. Wat kunnen wij in ons op dit moment koude kikkerlandje dan moeilijk doen.

   

   

   

Een zeer vakkundig stucadoor is hier aan het werk. Wat kan die man vlug en secuur werken. Elke gooi is op zijn plaats.

   

Tja wat moet je hier nu op zeggen. Wat een fijn gevoel dat wij dit met ons allen voor hun kunnen en mogen doen.

   

   

   

Date heeft even wat portretjes geschoten van locals. Dat wil zeggen: mensen die in deze buurt wonen. Het jongetje boven is eerst erg verdrietig, maar toen hij ontdekte, dat je je eigen gezicht op de camera terug kon zien, ging hij er toch maar even voor zitten. De dame met het zwarte shirt met witte bewerking en die ontzettend mooie brede lach is Martha, de vrouw van de pastor.

   

   

Aan het eind van de dag nog even wat totaal shotjes genomen. De muur op het nieuwe gedeelte is nu op hoogte. De fundatie voor de toiletten zijn deels gestort. Wat kun je da n weer mooi oud materiaal gebruiken, want de als bewapening hebben we de stalen buizen gebruikt, die eerst als dak dienden.

   

   

   

Op onderstaande foto's kun je zien dat de beplastering van de eerste kamers al klaar is. Twee dagen drogen en er kan betonverf in iedere gewenste kleur overheen.

Nog een paar portretjes. Het meisje op onderstaande foto was de kerk aan het schoonmaken. Daar is morgen om 9.30 uur weer een dienst en er lag wel erg veel stof op de banken en de vloer. Ze staan zondag tussen de planken, de zakken cement en het verdere bouwmateriaal te zingen. Maar we hebben ook geen keus, want alles wat je buiten laat staan kan ,zal echt worden gejat. (je kunt het ook het verleggen van kapitaal noemen, maar je bent het dan wel kwijt)

   

   

   

De beide heren op de foto zijn Rasta ( met blauwe muts en Rodrick, onze nachtwachten. Iedere nacht lopen zij wacht op het terrein. Dat wil nog niet zeggen, dat er niets gebeurt, maar het idee is een stuk veiliger.

Duc, de man die je op de zijkanten ziet, heeft alle WC deuren gesponsord. De man daarnaast is Russel, een knotsgekke Engelsman, die al vanaf 1974 in Afrika woont. Deze man deed na het al eerder deze week beschreven gebed drie telefoontjes en kwam dus binnen drie minuten met meer sponsoren op de proppen. Een geweldig slag humor heeft de man trouwens. Hij vond overigens, dat de bandana van Date niet genoeg bescherming bood, dus heeft hij hem een heerlijke hoed gegeven. Date was flink aan het vervellen en dat kriebelt nogal onder zo'n bandana.

Mike wordt door Russel voorgedragen om eventueel 4 kerken per jaar te bouwen in Afrika. Russel heeft connecties met een kerkorganisatie van meer dan 190 kerken waar een gemiddelde opkomst is van 2500 man per kerk. Ze zijn nog op zoek naar iemand. Wordt vervolg…………?

   

Duc and Russel

   

Ook Indiana Johns is gearriveerd in Zuid Afrika (Staat goed hoor Date)

   

De dame in het rode truitje is onze personal secretary. Zij houdt met ons de presentielijsten bij. Bovendien kan ze heerlijke kopjes koffie maken, want inmiddels zijn ze er wel achter gekomen, dat die crazy Dutchman wel erg veel koffie drinken voor Afrikaanse begrippen.

   

Als laatste "thuis" nog even op de foto met twee huisgenoten. Zondag verhuizen we (gelukkig) naar een ander huis. Klinkt een beetje negatief, maar we begrijpen er geen bal van, hoe ze ons met z´n vieren in één huis kunnen stoppen en daar gaat ook zeker nog over gesproken worden met diegene die dit heeft geregeld.

Iemand heeft zijn huis ter beschikking gesteld, waar we in kunnen. Dichter bij het project waar we mee bezig zijn. Geen lastige huisgenoten meer met harde muziek. Alhoewel, we hebben ze weinig gezien.

Kortom, ook wij beidde komen er achter dat we onze lieve vrouwen eigenlijk wel missen. We vinden het erg dapper en moedig dat wij in dit project zo worden gesteund.

Goed, al met al een bewogen dag. We hadden Gods wijsheid hard nodig en we zijn blij, dat we iedere dag samen met gebed beginnen.

Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 19 December 2009
Dag 8.
Film 1.
Privé opnamen Mike van de Beek



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 19 December 2009
Dag 8.
Film 2.
Privé opnamen Mike van de Beek





Uiteraard zijn wij te bereiken. Heb je vragen, opmerkingen en/of suggesties, aarzel niet en laat even een berichtje achter. Mail beantwoord ik in de regel binnen 12 uur en telefoon beantwoord ik in de regel meteen. Hieronder treft u de gegevens aan.


Email: Mike VanDeBeek:

Mobiel: +31 (0)6 48.95.06.18