Dag 15. Verbouwing Tembisa 2009:


Datum: 26/12/2009

Vandaag 2e kerstdag in Nederland en hier voor vele een gewone werkdag. Waarom? Hier wordt niet aan 2e feestdagen gedaan. Zo ook voor ons. Wij zijn inmiddels met dag 15 bezig en wat gaat de tijd toch snel. De bemoedigingen komen via verschillende kanten. Via sms en e-mail ontvangen wij dagelijks berichten waarvoor onze dank uiteraard.



Hallo lieve Mike en Date,
Wat super om dagelijks het dagboek te volgen.
En wat gaat het best wel snel allemaal. Ik denk alle dagen aan
jullie en bid dat jullie deze opdracht mogen vervullen. Zo te zien gaat
dat goed komen.
Mis jullie wel.
Dikke kus, Thea


hey kleýne wýe gehts dýr ýst alles ok??? ých habe gehort du býst ýn üsd afrika ich hoffe es geht alles ok und dýr geht es gut und hast du mých erkennt oder hast du mých schýn vergessen ých hoffe nýhct weýl du und meýn mamýe sýnd ýmmer ýn meýn gedanken pass auf dých gut auf und vergess mých nýhct ých býn Müslüm..? receptýon und ých wünsche dýr alles gut und schönste ýn neu jahr und mýt gesundheýt......... bye

Het zijn erg lange dagen van gemiddeld 14 tot 15 uur. Op deze manier krijgen we de zaken misschien op tijd af. De moeilijkheid is dat het hier vakantie is en de grote zaken nu gesloten zijn. Dat maakt het aanleveren van de goederen een stuk lastiger. Het meeste is gelukkig inmiddels ingekocht. Tevens zijn er verschillende ingehuurde werknemers die het na een week voor gezien houden. Belangrijk is daarom om niet per dag te betalen maar aan het einde van de week. Dit geeft enige garantie dat de werknemers niet zomaar wegblijven. Het begon vanmorgen al goed. De bewakers waren in geen velden of wegen te bekennen en na enig zoeken waren ze boven water. Ze hadden een fikse ruzie met elkaar. Reden: de een dacht van de ander dat zijn telefoon, broek, schoenen en 130 rand waren gestolen. Kortom ze waren zo dronken geweest dat ze niet meer wisten wat ze hadden gedaan. Na enig speurwerk kwamen we er ook achter waarom. (Zie foto)



Dan kwamen er verschillende werknemers niet opdagen waar wij eigenlijk al een beetje bang voor waren. Toch zijn we met de ploeg gaan starten. Goed en wel aan de gang brak er noodweer los wat inhoudt dat men hier niet werkt. Voordeel was wel dat het dak goed werd getest op lekkage en we hebben geen druppel kunnen vinden. Corné kwam langs en die nam ook al een donderbui mee. Zijn vrouw was ziek en hij moest dus tijdens het werk op de kinderen passen. Het zat ons dus niet mee vanmorgen, waarop we Russel een sms hebben gestuurd met het verzoek om veel te bidden.

   

De plasterguy's zijn begonnen in de kerk zelf. Hier moet een brede rand bovenin strak worden gemaakt alvorens te kunnen verven.

   



Om dit te realiseren moest er eerst een hoop rommel worden verwijderd.

   

   

   

De Pastor vergaart van alles, maar zijn vrouw Martha vond het een prima idee.

   

   

En ja hoor, de eerste plafonplaten worden aangebracht. We zijn weer een stuk verder.

   

   

   

Zo te zien toch een erg lastige houding voor de jongens om te werken. Op een steiger, half door de knieën en dat boven het hoofd werken, de hele dag.

   

Kijk, zo ziet het dak er nu van buiten uit, als het er helemaal opligt. Het was zo donker door de regen en het onweer, dat er bijna geen foto´s van te maken waren. Dan begint het opruimen. Eerst wil de pastor dat al die oude stoelen naar een andere lokatie gaan. Hij zou ze nog eens kunnen gebruiken. Na overleg met zijn vrouw, besluiten we de boel gewoon naar de stort te brengen. Ook diverse andere ruimtes worden in de loop van de dag opgeruimd.

   

   

   

Er ontstaat zowaar ruimte tussen de banken. We kunnen de kleur bijna onderscheiden en de vloer weer zien. Alles wat kapot is wordt weggebracht.

   

   

Zelfs Martha, de inmiddels overbekende vrouw van de pastor weet niet hoe snel ze de boel bij elkaar moet pakken om op te ruimen. Als de truck dan eindelijk gaat rijden, zien we net de pastor aankomen. Die maakt rechtsomkeert en gaat de truck voor naar een door hem te bepalen locatie en dat is niet de stortplaats. Hij zou het ook nog eens kunnen…… Arme Martha.

   

   

   

De roosters/rasterlatten waar de plafondplaten aan worden geschroefd worden vakkundig aangebracht. Het opruimen van de kerkzaal gaat door. Van alles komt er uit en bij het meeste moeten we vragen waar ze er mee willen den. Zo staat er in de hoek nog een groot elektronisch orgel. Al gauw blijkt, dat er weinig elektronica meer in zit, geen luidsprekers en dus geen geluid. Weg ermee. Roldeuren van garages sierden tot vandaag de linker achterhoek van de kerk. Er uit dat spul. Aan het einde van de dag leggen we de pastor uit dat het een kerk is en geen pakhuis. We proberen zijn vrouw er van te overtuigen, dat hij niet zoveel rommel moet bewaren. "Dat doet hij thuis ook, verschrikkelijk", zegt ze. Ze mag nog geen krant weggooien.

   

   

De jongens gaan intussen lustig door met buiten het puin op te ruimen. Er lag al veel toen we kwamen, maar wij hebben het nog eens verdubbeld.

   

De oude WC kan om. Even de waterleiding afgekoppeld en duwen en trekken maar. Ratten vliegen alle kanten op. Voor hun geen woonruimte meer onder dit hokje. Terwijl de grote Corné zijn inspectie en aansturingronde doet, ligt de kleine Corné in de auto heerlijk te slapen. Uiteraard moeten we hier even een plaatje van schieten.

   

   

Hoe verder de vakantie vordert, hoe meer kinderen er dagelijks komen te spelen. Helen, de dochter van Corné valt vandaag even onder onze verantwoordelijkheid. "Ben met 50 minuten terug", zegt Corné. Hoeveel minuten zitten er in twee en een half uur?

   

Deze dame is een echte lieverd. Wil even met Mike op de foto en wil wel mee naar Nederland om bij ons allen de huishouding te doen. Dan arriveert er een voor ons vreemde auto. Er is ergens een conferentie geweest en er zijn veel broodjes overgebleven. De kinderen weten niet hoe massaal ze de dozen moeten sjouwen. Wat een enthousiasme.

   

   

Uiteraard willen ze allemaal op de foto.

   

nbsp;  

De pastor komt enthousiast een babbeltje met ons maken. Alweer een beetje bijgekomen van onze rigoureuze schoonmaakactie. We zien de opschrift op zijn pet. "Hel" staat er op. Dat is één of andere firma. Wij hebben hem uitgelegd wat dit in het Nederlands, waarop Mike hem achter de tralies zette.

   

Even een paar kleintjes op de foto tijdens de lunch. De dames ook. Poridge met saus en een stukje kip staan op het menu. Mike en Date willen graag koffie. Die zitten nog vol van de braai van gisteren.

   

   

Dit meisje van 4 à 5 jaar zit de hele dag met Date te sjansen. Ze wil graag bij hem aan de hand lopen. Een scheetje is het.

   

Deze jongens zijn wel erg onder de indruk van Mike zijn buikspieren. Sommigen hebben een wasbord, anderen weer een wastrommel. Ze vroegen waar zijn sixpack was, waarop Mike antwoordde, dat die veilig opgeborgen zit.

   

Op onderstaande foto´s kun je zien, dat het oude kindergedeelte al flink is opgeruimd en geveegd. Hier kunnen ze morgen zo met het plafond aan de gang. In het andere gedeelte zit het plafond er bijna in. Mike wijst de timmerlieden er even op, dat ze een fitting kapotgslagen hebben, zodat die morgen weer moet worden vervangen.

   

   

   

Het oude dames toiletgebouw en de nu nog overeind staande herentoilet. Verschillende gedeeltes om de gebouwen heen beginnen er nu op te lijken. Is dit nog steeds Tembisa?

   

De waterleiding wordt met het opruimen doormidden gehakt. Geeft niet, gewoon de tuinslang er op aansluiten.

   

Nog even een paar plaatjes en dan gauw naar huis. Het rommelt flink, dus we krijgen weer onweer.

   



Dan nog even de volgende ontwikkeling in de zaak van de diefstal van de rugzak van Date en het inslaan van het ruitje van onze auto. Van verschillende kanten krijgen we informatie over de dader. Hij zou bij ons op de site hebben gewerkt en ontevreden zijn weggegaan. Eén van zijn teamgenoten werkt nu nog steeds bij ons en hij is door de politie opgehaald. Hij bekende eigenlijk onmiddellijk, dat zijn broer het raam had ingeslagen en de tas had gestolen. Die broer lag nu echter in het ziekenhuis, want die was gisteravond betrokken bij een vechtpartij, waarbij hem een kapotte bierfles in het gezicht is gedrukt. De jongen die echter was opgepakt, kwam na verhoor weer bij ons terug en hij zou direct naar het huis van zijn broer om Date zijn spullen te zoeken.

We vonden het erg wat er gebeurde, zeker als je ziet, dat zo´n knaap in de handboeien werd afgevoerd. We hebben de politie op het hart gedrukt hem niets te doen en gewoon vragen te stellen. In de regel wordt je hier zeer hardhandig verhoord. Na het afvoeren van de knaap zijn we voor hem in gebed gegaan en hebben we hem gezegend. Hij kwam ongeschonden weer terug. Prijs de Heer daarvoor. Nou, een bewogen dag, vol emoties van alle kanten. We blijven Omhoog kijken.

Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 26 December 2009
Dag 15.
Film 1.
Privé opnamen Mike van de Beek



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 26 December 2009
Dag 15.
Film 2.
Privé opnamen Mike van de Beek



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 26 December 2009
Dag 15.
Film 3.
Privé opnamen Mike van de Beek



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 26 December 2009
Dag 15.
Film 4.
Privé opnamen Mike van de Beek






Uiteraard zijn wij te bereiken. Heb je vragen, opmerkingen en/of suggesties, aarzel niet en laat even een berichtje achter. Mail beantwoord ik in de regel binnen 12 uur en telefoon beantwoord ik in de regel meteen. Hieronder treft u de gegevens aan.


Email: Mike VanDeBeek:

Mobiel: +31 (0)6 48.95.06.18