Dag 14. Verbouwing Tembisa 2009:


Datum: 25/12/2009

Vandaag 25 december 2009 vertoeven wij in een zeer zonnige Zuid-Afrika met dagen van tussen de 31 en 37 graden. Ook dit jaar is het voor Mike wederom niet thuis met de feestdagen. Dit neemt niet weg dat we een pracht van een project voor ogen hebben.

   

Waar wij nu precies zitten? (lees werken) Vlakbij Johannesburg, ongeveer 25 minuten rijden vanaf Airport in de plaats (Township) Tembisa. Daar zitten wij in een wijk genaamd Phomolong. Velen van u zijn gewend om filmpjes te kunnen bekijken aangaande de ontwikkelingen die hier plaatsvinden. Helaas worden deze pas geplaatst wanneer wij thuis hopen te komen. Dit kan niet anders door de grote hoeveelheid aan data en de niet al te snelle verbinding via internet. Daarnaast valt de stroom regelmatig uit wat het uploaden niet bevordert. Normaal zijn deze filmpjes te vinden via de rode balk gevolgd door mediaberichten. Kies vervolgens voor het project. (Dus nog even geduld)



Vanmorgen eerst naar de site gereden. Ook vandaag wordt er gewerkt, zij het door een stuk minder mensen. Tenminste dit was de bedoeling. Dit moet ook wel want er moet nog veel gebeuren willen wij de zogeheten deadline halen ondanks dat er in korte tijd ontzettend veel is gebeurd en gedaan.

   

Wij arriveerden ook deze morgen ruim op tijd. Echter, de pastor in geen velden of wegen te bekennen en niemand kwam opdagen. Alleen onze trouwe bewakers en daarover zo meteen meer. Zelfs diverse malen bellen met onze mobiel heeft geen zin. De Pastor is en blijft weg zodat wij niet bij onze materialen kunnen.

   

De site ziet er verlaten uit. Vandaar een paar foto's zonder het mierennest van werkers.

   

Zoals is te zien, is er al veel gedaan. Toch jammer dat deze planning van vandaag in de war wordt geschopt ondanks de toezeggingen van de meeste mensen. Dit brengt ons plan om op de 5e januari 2010 klaar te zijn danig in gevaar gezien de strakke planning die hieraan gekoppeld is.



Toch ook "goed" nieuws. We weten naar alle waarschijnlijkheid wie de dader is van de inbraak en tassenroof. Mike heeft een gesprek gehad met de politie en dit zal worden vervolgd. Dus nog niet te vroeg juichen.



Dit is de kentekenplaat van Zuid-Afrika. De laatste letters vertegenwoordigen het district en de plaats. In dit geval is dit Gauteng Provence Johannesburg. Echter, de lokale mensen geven hier een andere betekenis aan: Gangster Paradise. Dit vanwege de hoge misdaad gevallen.

   

Jawel, hier wordt Mike uitgekleed. (Geintje) Onze bewaker, de rastaman is helemaal gek op Jamaica en Bob Marley. Hij zag dat Mike een blouse uit Jamaica aan had en ging helemaal uit zijn dak. Nou dan is het niet zo moeilijk toch?

   

Hij paste de blouse, vond dat deze perfect zat en was er onwijs blij mee. Hij liep te zingen en te dansen van blijdschap. Vervolgens hebben we ons begroetingsritueel even op de gevoelige plaat vast gelegd. Deze bestaat uit 4 stappen.

   

1. De hand tot een vuist maken en vervolgens met de vuisten tegen elkaar aan drukken.
2. Dan met de duimen tegen elkaar aan

   

3. Dan met de pink tegen elkaar aan
4. En vervolgens met de ellebogen tegen elkaar aan.

   

En iedereen moest het weten en zien want hij liep als een trotse pauw te paraderen over de straat heen en weer.

   

De jongen op de linkse foto was wel erg dronken. Deze had met een stel vrienden in de taveerne gezeten de hele nacht. Hij kon amper op zijn benen staan.

   

Als dank voor het present waste Rastaman onze auto.
   

Uiteraard werd zijn secondant erbij geroepen om deze klus te ondersteunen.

   

Tja en hier hebben wij kleine Corné. Werd door Grote papa Corné uit de wagen gehaald waar hij heerlijk lag te slapen. 18 maanden oud. Hij moest ff wakker worden. Vervolgens nog even met "onze" buurmeisjes op de foto waarmee wij goed contact hebben.
Corné bracht de timmermannen mee die zich vandaag met het dak gaan bemoeien. Zoals afgesproken zal dit vandaag zijn voltooiing naderen. Wij zijn naar huis gegaan en hebben ons voorbereid op het bezoek aan Russel en zijn familie.

   

Rond de klok van 13:30 (lokale tijd) zijn we vertokken voor een rit van ruim 45 minuten. We arriveerden bij een leuk stulpje met een zwembad alwaar Russel de elektrische poort voor ons opendeed.

   

Een prachtig paleisje waar het goed toeven is.

   

De barbecue stond al klaar en 1 van de Jack Russels houd de wacht bij de poort.

   

Als het hem te warm wordt schuilt hij even onder de auto. De andere vindt alles prima en vermaakt zich uitstekend op zijn kleedje.



Tja, en wat is dit dan? Nou dat zijn de eitjes van een spin en wel de Black Widow genaamd. Zo zie die er dus uit. Werd gevonden onder het parasoldoek toen wij dit uitklapten.



De tafel stond al gedekt voor een heerlijk kerstmaal. Russel heel hartelijk dank voor je uitnodiging. Het was meer dan perfect.

    >br>
Mike vermaakte zich even in het zwembad. Roept keihard "Merry Christmas". Onder de plons moet ie ergens zitten want hij deed even een bommetje op verzoek. Twee uur later werd de Tsunami-waarschuwing weer ingetrokken.
   

Onder bewaking gaart het vlees op de barbecue.

   

   

Mike trekt voor de foto nog een keer zijn buik in. Draagt hij nou een rokje? In ieder geval zit hij nog bij te komen van zijn bommetje. Russel draait de kip en de andere stukjes dood beest nog een keer en dan kunnen we aan tafel. De andere Russel houdt in de deuropening nog steeds de wacht.
Terwijl mooie wolken boven de stad drijven gaan wij aan tafel. Date kan het niet laten om toch even een paar plaatjes te schieten.

   

   

Dan is het dinertime. Grote schalen met vlees worden uitgestald, de nodige salades en rauwkost er bij en dan aanvallen? Russel vraagt Date om voor te gaan in gebed. Die doet dat. Ze denken dat we grote eters zijn, maar wij zijn eigenlijk wat dit betreft best wel meevallers of in Russel zijn geval tegenvallers. We beginnen met een steak. Die van Date belandt na 1 hap op het bord van Mike, want hij kon hem niet kauwen. Voor Date dus meer de kip en de worst. (Tja, ouderdom komt met gebreken)

   

Bij ons aan tafel zaten ook de schoonmoeder van Russel en haar vriend. De dame afkomstig uit Duitsland kende Nederland heel goed: tulpen komen uit Zuid Afrika en er vliegen gele duiven in Den Haag. Dit levert onder de heren de nodige hilariteit op en Russel geniet zichtbaar van onze gezichtsuitdrukkingen, die we op onze manier toch ernstig in de plooi proberen te houden.



Date heeft weer een paar kameraadjes gevonden en moet uiteraard weer even dollen.



Een echte Duitse torte (lees taart) er achter aan. Man waar moeten we die nog bergen? Russel neemt het nobele besluit om al het overige eten morgen mee te nemen naar Tembisa.



Dit was een heel andere dag, dus. Een kerst met zonneschijn, hoge temperaturen, zwemba(n)djes en een braai.
Nog even over de gestolen tas: enkele buurtbewoners zijn met wat informatie gekomen over de mogelijke dader van de inbraak in onze auto. De politie gaat op verder onderzoek uit. We wachten maar weer af. Het enige wat wij hierin kunnen doen is bidden voor de dader. Men is hier niet mals bij arrestaties en verhoren. We dragen hem en zijn familie op in gebed, dat ze de Here Jezus echt mogen leren kennen.

Een ieder hele fijne feestdagen toegewenst.



Uiteraard zijn wij te bereiken. Heb je vragen, opmerkingen en/of suggesties, aarzel niet en laat even een berichtje achter. Mail beantwoord ik in de regel binnen 12 uur en telefoon beantwoord ik in de regel meteen. Hieronder treft u de gegevens aan.


Email: Mike VanDeBeek:

Mobiel: +31 (0)6 48.95.06.18