Dag 12. Verbouwing Tembisa 2009:


Datum: 23/12/2009

Na onze enerverende dag van gisteren met de daarbij behorende gesprekken, gaan we vandaag vol goede moed aan de gang. Als we om 7.15 uur arriveren is de grootste crew alweer volop bezig. Rasta laat nog even van zich horen door een Zulu dansje te doen met bijbehorend liedje. Het is vandaag voor de Zulu's een gedenkdag i.v.m. hun koning Shakka Zulu. Eén of ander wreed mannetje, die een paar eeuwen geleden nog al wat onmenselijke toestanden uithaalde met alles wat tegen de Zulu was. De voorste muur zal aan de bovenkant worden geplasterd. De steiger moet verzet worden. Dat kan op twee manieren: de boel afbreken en weer veilig opbouwen of gewoon op z,n Afrikaans: met 8 man verslepen. Dat tweede gebeurt dus. De cementmolens draaien weer, nadat ze eindelijk van nieuwe olie worden voorzien. Normaal moet om de 4 uren draaien de olie worden nagekeken. Dit was nog niet gebeurt, sinds ze op het terrein staan, vorige week dinsdag dus, en ze alle dagen volop hebben gedraaid. De achterste muur wordt over de volle lengte aan de bovenkant dichtgemetseld en het sanitairtje, de wc's en douche worden verder aangepakt. Alle dakspanten zitten er op en kunnen afgetimmerd worden. Mike blijft bezig met calculaties, denken, mijmeren, telefoneren en regelen om het maximale er uit te krijgen. Terwijl iedereen hard bezig is, zijn de vrouwen al weer bezig met koken, afwassen koffiezetten en daarna ronddelen. Date zorgt voor de koekjes bij de koffie, wat voor velen het ontbijt is. Die koekjes worden altijd gehaald in een lokaal stalletje, net buiten de muur van het project. Ook deze mensen willen graag een inkomen genereren. Als we ze een keer vergeten, dan komen de dames van het stalletje al naar ons toe. Ook zij denken aan hun omzet en iedere dag 40 koekjes omgerekend € 0,05 hakt er voor hen wel in. Voor ons is dit het zoveelste schijntje, dus doen we het gewoon. Dankbaar dat wij dit kunnen en mogen doen. Zakken cement worden weer geleegd. We hebben er echt respect voor hoe ze hier mee sjouwen, want die dingen zijn gewoon 50 kilo per zak. De eerste grote stapel in de kerk is inmiddels gebruikt. Ook mooi om te zien is, hoe de jongens de hele dag kunnen balanceren op kleine smalle plankjes, getuige de foto. Iedere dag brengen we de mannen in gebed en bidden om een stuk bescherming. Het gaat hier toch anders als in Nederland. Daar hebben we geloof ik het zogeheten VCA. (Veiligheid Checklist Aannemers = is een certificaat dat je behaald als je geacht wordt veilig te kunnen werken). De mevrouw met het kindje lijkt een vriendelijk tafereel, het tegendeel is echter waar. Het kindje is wel schattig, alleen is de mevrouw de eigenaar van de steiger en ze eist ze onmiddellijk terug, omdat er niet wordt betaald. Gelukkig spreekt de pastor haar taal ietsje beter dan dat wij dat doen (ons Zulu is nog niet zo best) en weet hij de dame weer te sussen en kunnen we door met de steigers. Ook van hun kant (Members of de church wordt een aandeel verwacht). Het team van de beplastering is weer aan het mengen. Dit gebeurt op de grond. Er wordt een soort vulkaankrater gemaakt met een rand van zand en cement. De krater wordt dan volgegooid met water en dan kan het mengen beginnen. Met z'n vieren beginnen ze schepje voor schepje te mengen en het lijkt wel een dans. Ook worden er alternatieve kapstokken gemaakt, waar hun dagelijkse kleding wordt neergehangen. De man in het gele shirtje is een glashandelaar. Hij komt de ramen opmeten en gaat dan rekenen hoeveel het met elkaar gaat kosten. Er zijn nog al wat raampjes, maar glas schijnt hier niet zo duur te zijn. Na enige onderhandeling met Mike, uiteindelijk een stuk lager in prijs, wordt de klus hem gegund en kan hij aan de slag. Hij was door "niemand" gestuurd, hij kwam gewoon? Het is een lust om te zien, hoe de plasteraars te werk gaan. De man die het op de muur strijkt staat boven op de stijger, op een plank van 30 cm breedte. De man onder gooit iedere keer een portie naar boven en de bovenste man vangt het op een plankje. Er wordt niet gemist. Ook dit lijkt wel een dans. Beneden is het tweede plasterteam druk aan het werk met de voorste buitenmuur van het nieuwe gebouw. Ook dit gaat lekker vlot. Kijk: de ramen van de wc's worden gesteld. Een paar stille momenten. Leeftijd????? Of slaan de lange dagen, weinig slaap en de warmte toe? Vermoedelijk meer de spanning van een zoveelste meeting. 4 personen hadden zich gewoonweg tussen het werkvolk gemengd in de hoop dat zij zouden worden uitbetaald. Valt ook niet echt op tussen 38 man. Kunnen we dit begrijpen? Jawel hoor, als je daar rondloopt en de armoede ziet, u en ik zouden dit ook proberen. Gelukkig liep ook dit weer goed af. De blikken toevoegsels voor de maaltijd staan weer klaar, de poridge is weer aan de kook, Mike droomt over t-shirtjes op lengte en de afwas wordt gedaan. Martha, de inmiddels overbekende vrouw van de pastor zit het allemaal eens te overdenken. Randjewerk. Sprietlopen op de muur, 5 meter boven de begane grond. Zonder beveiligingskabels of vangnetten. Maar ze werken wel door. De dakbetimmering zit er bijna in, dus kan morgen het dak er op, als alle muren op hoogte zijn gebracht. Wat plaatjes van de voortgang. Kijk hierbij eens terug naar het verslag van gisteren. En zoals is te zien, is de voorkant nagenoeg af. Alleen het achterste stuk nog. En wat gaat het allemaal hard ondanks de warmte. Vandaag 34 graden. Zo worden de raampjes gesteld en zo zijn ze ingemetseld. Let wel, een strak geheel. Dit is tenminste een dak wat veilig is en waar kinderen onder kunnen vertoeven. Even een vergezichten van de buurt. Het lijken wel allemaal kippenhokken. En let wel, geen airco want dat kan men niet betalen. En dat in de brandende zon. De glas handelaar komt met de ramen. Ook hier weer een stukje afwerking. Dan moeten er nog twee deuren worden besteld en het liefst gesponsord. Zit dit er nog in nu we verder alles binnen hebben? Mike doet een telefoontje naar Russel. "Russel, er moet gebeden worden voor twee deuren, zo en zo moeten ze er uit zien". 3 minuten later belt Russel: "deuren en sponsoring zijn geregeld". Worden morgen geleverd. Onze dank gaat uit naar GOD die weet wanneer en wat er nodig is. Het glas wordt gewoon los achter in een pickup vervoerd en zonder handschoenen uitgeladen en gezet. Ook de kapotte van de kerk en het oude kinderverblijfje worden vernieuwd. Uhe,…. hier kom ik niet echt bij…………. Dan maar op een steen zodat het wel gaat lukken. En dat terwijl de trap naast hem staat. Ondanks dat deze schoenen mij een paar maten te klein zijn loop ik er op. dan maar gebruiken als sloffen. De laatste en overtollige stopverf wordt verwijderd. Wie is deze man? Eén van de werknemers wilde graag de fotofunctie van Mike zijn telefoon even proberen met bijgaande portretten als gevolg. Toch wel scherp zo'n telefoon cameraatje. Nog even wat situatieschetsjes aan het einde van de werkdag. Het elektrisch komt er in, het wc hokje is bijna af en het dak kan er morgen dus gewoon op. Oei oei, wat wordt het mooi en wat gaat het snel allemaal. De elektriciteit leidingen worden aangebracht alsook de contactdozen. Nog even een kapot raampje vervangen. Schakeldozen voor de verlichting worden op hun plaatst gebracht. Nog even de pastor met Corné op de foto en de dag zit er weer op. Corné, ook jij bedankt voor alle inzet tot nu toe. Het was fijn om met je samen te werken. Het was een drukke dag met veel geregel. Tevens veel betalingen gedaan zodat we de bodem nu echt in het zicht hebben. Gelukkig dat het allemaal kan. We blijven bij de gedachte en ondertussen de wetenschap en zekerheid, dat het project van God is. Gisteren al veel wonderlijke dingen meegemaakt en dan vandaag weer even die hele grote Knipoog van die deuren, die binnen drie minuten geregeld waren. We staan wederom versteld en worden als mens alleen maar stiller en kleiner. We weten dat er buiten veel voor dit project en de betrokkenen wordt gebeden. Dank daarvoor. Iets wat van GOD is, is gewoonweg niet tegen te houden. En u allen die hieraan hebben meegewerkt heel hartelijk dank daarvoor. Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 23 December 2009
Dag 12.
Film 1.
Privé opnamen Mike van de Beek



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 23 December 2009
Dag 12.
Film 2.
Privé opnamen Mike van de Beek



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 23 December 2009
Dag 12.
Film 3.
Privé opnamen Mike van de Beek




Uiteraard zijn wij te bereiken. Heb je vragen, opmerkingen en/of suggesties, aarzel niet en laat even een berichtje achter. Mail beantwoord ik in de regel binnen 12 uur en telefoon beantwoord ik in de regel meteen. Hieronder treft u de gegevens aan.


Email: Mike VanDeBeek:

Mobiel: +31 (0)6 48.95.06.18