Dag 11. Verbouwing Tembisa 2009:


Datum: 22/12/2009

Dag 11 zal een enerverende dag worden. We vertrekken ´s morgens vroeg naar het project. Allereerst om te zien wat ze de vorige dag, onze administratiedag, allemaal hebben gedaan. In de tweede plaats natuurlijk om te zien hoe het met de jongens gaat. Uiteraard worden weer opgewacht door onze nachtwachten Rasta en Rodrick. Even een paar plaatjes schieten, een filmpje maken en dan er op uit. Vandaag gaan we verschillende dingen doen: geld van de bank halen om een aantal leveranciers te betalen, we gaan naar Boksburg om te bekijken en te ervaren hoe een stichting iedere dag 400 kinderen eten geeft, we gaan naar Soweto om te bekijken hoe een pastor 750 dakloze mensen opvangt en ook nog zijn tehuis onderhoudt. Ook gaan we op aandringen van onze guide van vandaag een heel modern hotel in Soweto opzoeken, alhoewel we absoluut niet weten, wat voor meerwaarde dit aan onze reis van vandaag oplevert. Daarna weer naar de projectsite om te zien hoe ver het gevorderd is. Ik zou zo zeggen: volg het verdere verslag.



Bovenste foto is van de bank, waar we het geld hebben opgenomen. Deze bank staat in een ontzetten groot winkelcentrum, waar geen nee te koop is. Sterker nog: er staan wel 4 banken naast elkaar, dus toen het bij de eerste niet lukte, zijn we maar naar de tweede gegaan.

   

Hier dan de shoots van ´s morgens vroeg. Een aantal dakspanten zijn al aangebracht. Wat een werk om die dingen boven te krijgen. Een verloren kinderstoeltje staat nog in het "oude" gedeelte. De beplastering vordert gestaag

   

   

Het sanitaire gebouwtje wordt langzaam maar zeker opgetrokken en staan onder toezicht van een loodgieter, die straks de pijpen en de leidingen aan moet gaan leggen. Een kleine inwoonster van Phomolong Tembisa wil graag op de foto. We schieten er nog maar een paar plaatjes bij.

   

Mike in overleg met Corné, die van te voren zijn haardracht al aan ons had aangepast.

   

   

De deuren van de wc's en douche staan voor de veiligheid in de kerk. Hier staat een meisje uit Tembisa trots haar zusje te tonen. Vandaag hoorden we, dat in Tembisa ongeveer een 40 tot 50 % van de bevolking, waaronder veel kinderen met HIV besmet zijn. Je hart breekt van dit soort berichten, als je dit ziet.

   

   

Een paar werkers worden hier geportretteerd. Let vooral op die ene, die zijn kleren tegen vuil probeert te beschermen met een kinderdekentje, die hij met ijzerdraad om zijn middel heeft vastgemaakt.

   

   

Terug bij ons huisje, wachten we buiten de poort op Russel, (Een Engelsman die er al ruim 37 jaar woont.) die ons vandaag naar Boksburg en Soweto zal rijden. We schieten nog wat vergezichtjes.

   

   

Als eerste gaan we naar een opvangtehuis voor daklozen, waaronder ook veel (ex)drugsverslaafden. Het is een indrukwekkende voormalige vrouwengevangenis. De mensen leven daar in de oude cellen en voor de rest in bijgebouwde hutjes. Een oud, op de space shuttle lijkend vliegtuig siert de ingang van het complex. Deze wordt gebruikt als aanhangwagen.

   

   

Alles in aanwezig. Een kliniekje, een kapel en er heersen strenge regels. Iedere dag moet men schone kleren aan de die van de vorige dag wassen. Vooral hygiëne staat hier hoog in het vaandel, al haalt het nog niet bij de Westerse maatstaven. Uiteraard is er een kapel. Een pastor leidt de boel en er wordt dagelijks voedsel gebracht. Veel mensen moeten meewerken aan het onderhoud.

   

   

   

   

   

   

Dat hier vanuit het geloof wordt gewerkt, staat als een paal boven water.

   

We vervolgen onze weg en komen bij het volgende project. Pastor Steven is hier de leider van en zijn dochter gidst ons. Salem Ministries is de naam. Ook hij vangt daklozen op. Hoe onderhoudt hij zijn enorme stichting? Iedere inwoner moet aan het werk en brengt van zijn of haar inkomen een tiende in, zoals de Bijbel dat voorschrijft. Dan laat hij ieder nog eens 40% van het inkomen betalen aan de stichting, waarvoor men kost en inwoning heeft in het complex. Ieder houdt dus 50% van het inkomen over en kan daar mee doen wat hij wil, zolang er maar geen verkeerde dingen als alcohol en drugs van worden gekocht. Hier wordt streng op toegekeken.

   

   

Een mooi motto: ieder bereikt iemand.

Onze chauffeur (Russel) op de foto met Tanya, de dochter van de leidende pastor Steven. Kinderen zoeken allerhande speelgoed uit, wat voor de Kerst door een andere stichting is gedoneerd.

   

   

   

   

Onderweg nog maar even een bakkie en de serveerster wordt vriendelijk doch dringend verzocht om ons even met de camera op de kiek te zetten. Russel heeft in een uur tijd 7 dames aan de telefoon gehad en Mike vraagt hem of hij zijn telefoon niet over kan nemen, want hij heeft alleen maar heren aan de lijn.

   

Date even op de foto. Moet dat nou zo? Kun je niet een normale indruk achterlaten?

Dan gaan we naar een project, waar per dag ongeveer 400 kinderen worden gevoed. Er zitten een aantal vrijwilligers, maar ook een paar moeders, die komen helpen om de boel schoon te maken en op te ruimen. Ze gaan sluiten voor de Kerstvakantie.

De leidster laat ons een kast vol boekwerken zien, waar heel veel kinderen staan geregistreerd. Alles gebeurt hier vanuit een het geloof en een iep vertrouwen in Jezus Christus. Ze kunnen en willen er niet omheen om er van te spreken en te getuigen. Van de meeste vrouwen die aanwezig zijn, krijgen we een dikke hug.

   

Onderstaande plaatjes zijn gemaakt vanuit de auto. We kunnen rijdend foto´s maken en filmen. Stilstaand kan dat niet, want de chauffeur waarschuwt ons ervoor, dat ze daar geld voor willen hebben.

   

   

Midden in Soweto staat een enorm modern hotel, die de chauffeur even wil bezoeken, want de uitbaatster is een goede kennis van hem. Dit bezoek zien we geen meerwaarde in. Het hotel is overigens voor de wereldkampioenschappen voetbal in 2010 wel volgeboekt.

   

   

   

   

Veel van Soweto gehoord en er nu zelf rijden en het ervaren is toch een apart gevoel. Ik persoonlijk ervaar het als een stukje dankbaarheid en rijke ervaring dat ik hier heb mogen zijn.

   

   

   

   

De laatste dikke rekening wordt door Mike voldaan. (Geld is uiteraard afkomstig van alle gulle gevers van dit project) Deze was bij de grootste leverancier Ferreiras en het moest achter de traleis worden gedaan, uiteraard weer voor de veiligheid. Deze leverancier leverde o.a. zand, grind, stenen en cement.

   

IJdelheid der ijdelheden. Eerst niet op de foto willen, maar na lang aandringen van Date van "jij durft dus gewoon niet" ging toch de door de zon geteisterde neus van Mike op de foto.

   

Dan snel terug naar "ons" project. Verbazing: wat is er veel gebeurd. Alle dakspanten zitten er op, er is al een buitenmuur geplasterd, het sanitaire gebeuren is flink opgetrokken en de eerste buizen steken er ook al uit.

   

Leidingen zijn opgegraven en de deuren zijn ook al gericht, zodat we die morgen ook kunnen inmetselen.

   

   

Ook de deuren staan al gesteld en wel

   

   

   



Stenen en zand zijn weer geleverd en dus is op een kleinigheidje na, is al het bouwmateriaal aanwezig.

   

Nog wat locals op de foto gezet en uiteraard zit Rasta al weer klaar om de boel bij nacht te overzien met zijn maat.

   

   

   

   

Hé, wat is dit nou? Toch wel leuk om je kleinkind even op de foto per mail doorgestuurd te krijgen. Lekker hoor, die verkoelende sneeuw. Of is het daar gewoon koud?????? Tjonge wat ben ik blij met mijn lieve dochter, schoonzoon en kleinzoon.

   

Kortom dit is Wessel, de kleinzoon van Mike met zijn mama Angelique op de foto. We denken aan jullie hoor.

Goed. Een bewogen dag, waarin we veel hebben geleerd, maar waarbij we steeds meer er van overtuigd raken, dat dit project niet meer "ons" project is, maar dat God hier duidelijk Zijn hand in heeft. Er wordt veel gebeden en na de gebeden zie je veranderingen, die menselijk gesproken eigenlijk niet mogelijk zijn. Aan het eind van de dag gaan we ergens lunchen en we beginnen die lunch dan ook met een gebed van dankbaarheid en verwondering. Ons gebed gaat uit naar materiaal van de bezoldering en we zouden nog graag een betonnen vloer om de gebouwen heen willen storten. Of we het financieel halen? Kijk even naar het verslag van gisteren.



En als u zich afvraagd hoe het komt dat alles zo snel op de website staat, dan is Remco diegene die alles in het werkt stelt om dit mogelijk te maken. Remco, heel hartelijk dank voor deze inzet.



Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 22 December 2009
Dag 11.
Film 1.
Privé opnamen Mike van de Beek


Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 22 December 2009
Dag 11.
Film 2.
Privé opnamen Mike van de Beek


Project Tembisa Zuid-Afrika 2009
Opgenomen 22 December 2009
Dag 11.
Film 3.
Privé opnamen Mike van de Beek





Uiteraard zijn wij te bereiken. Heb je vragen, opmerkingen en/of suggesties, aarzel niet en laat even een berichtje achter. Mail beantwoord ik in de regel binnen 12 uur en telefoon beantwoord ik in de regel meteen. Hieronder treft u de gegevens aan.


Email: Mike VanDeBeek:

Mobiel: +31 (0)6 48.95.06.18