Achtergrondinformatie





Wat wij hier in Nederland normaal op televisie zien, om deze dan uit verveling op een andere zender te drukken, zien wij daar in het echt. Huisjes, opgebouwd uit golfplaten, behangen met plastic boodschappentassen en vuilniszakken. De brandlucht is hevig, want om de twee straten wordt er een hoop afval verbrand. Het wordt niet opgehaald of in containers gedaan.

Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:

Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:
Wij bereiken de pastor. Een doodgewone man van ongeveer middelbare leeftijd. Mandla is zijn naam en zijn vrouw heet Martha.

Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:
Hij laat ons heel enthousiast een klein gebouwtje zien. In dat gebouwtje spelen een dertigtal kinderen. Leeftijd: 1 tot ongeveer 10. Wij denken dat het een soort schooltje is, maar het blijkt een soort opvang te zijn voor kinderen, waarvan velen op school hadden moeten zitten. Ze zitten echter niet op school, omdat die gewoonweg niet betaald kan worden. Normaal spelen ze op straat.

Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:


Op de vraag waarom die kinderen bij de pastor zijn antwoord hij, dat ze dan in ieder geval nog wát leren. Hij leert de kinderen de seizoenen van het jaar, het alfabet, de dagen van de week, de maanden van het jaar. Ook probeert hij ze wat te leren lezen. De kleintjes worden op de vloer verschoond en drie meter verder eten de wat groteren hun chipito's van die zelfde vloer. Dan, op aandringen van de pastor, die door 3 moeders wordt bijgestaan, zingt de hele groep een prachtig mooi liedje, gesierd door een ingestudeerd danspasje.

We lopen de deur uit en gaan naar het volgende gebouwtje. Tijdens die gang passeren we nog twee zinken hokjes: een dames en een herentoilet. Het volgende gebouwtje is de keuken. Hier wordt eten klaargemaakt. En er wordt zo nu en dan wat gewassen. Achter een gordijntje staat een bed en een kleine televisie met antenne. Die is voor degene die hier 's nachts de boel bewaakt.

Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:

We gaan naar het grotere gebouwtje. Het is een kerkzaal. Een heel oud orgeltje staat daar en er is een heus podium in gebouwd. Deze is wat opgesierd met doeken met lichte kleuren. Een lessenaar met een Bijbel ligt in het midden. Oude kerkbanken staan in visgraatopstelling naar het podium gericht en achter de achterste rij banken liggen stapels oude stoelen. Allemaal verschillende modellen en kleuren. Hier organiseert de pastor iedere zondag 1 of 2 maal een kerkdienst voor wie maar wil komen.

Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:

We raken dieper met hem in gesprek. Hij vertelt zich geroepen te voelen om het Evangelie van Jezus Christus te verkondigen. Hij wil daar gehoorzaam aan zijn. Het begon met een handje vol bezoekers en iedere zondag komen er een paar meer. Zo nu en dan wat minder. Dan vertelt hij erbij, dat hij een paar kilometer verderop een tent heeft gebouwd, om ook daar diensten te houden. Ook dat wordt door mensen bezocht. Zo nu en dan een handje vol, dan weer wat meer. Hij zegt daarbij, dat hij daar eigenlijk ook een gebouw neer wil zetten, zodat men daar wat beschutter kan zitten als het op z'n Zuid Afrikaans regent of als het op z'n Zuid Afrikaans zomer is met de daarbij horende temperaturen.
Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:

Mondjesmaat komt de pastor aan zijn materiaal. Zo nu en dan krijgt hij wat, dan kan hij weer wat kopen. Stenen koopt hij zo nu en dan langs de weg. De naam van de tent, wat later een gebouw moet worden: Christ Community Centre. Een bezoek aan de tent levert indrukwekkende gedachten op. Niet dat der tent zo indrukwekkend groot is, maar de gedachte aan het feit, dat iemand zich zo gedreven voelt door zijn roeping en daar al zijn tijd en energie in steekt. Een man die in Tembisa is geboren en getogen en weet wat er zich afspeelt en wat inwoners beweegt om bepaalde dingen te doen.

Terug in zijn kerkgebouw, raken we weer in gesprek. Wat beweegt de pastor om dagelijks al die kinderen op te vangen? Hij antwoord, dat het is om de kinderen toch wat bij te brengen. Dan begint hij te huilen en vertelt dat een grote reden is, om de kinderen te beschermen tegen hun omgeving en vooral hun eigen familie, omdat kindermisbruik daar misdaad nummer één is. Verveling brengt de mensen tot zaken, die later vrij gewoon blijken te worden. De pastor schaamt zich voor zijn eigen opgroeigebied. Hij heeft duidelijk de roeping van God verstaan om deze kinderen op te vangen en het Evangelie te verkondigen en zodoende de mensen in aanraking te brengen met Jezus Christus en ze ander normen bij te brengen. Als we naar buiten lopen, wijst hij ons nog een stukje grond aan, pal naast de kinderopvang, waar hij een opvang wil hebben voor tienermeisjes, die daar de dag door kunnen brengen en allerlei dingen kunnen leren. Het zal ons niet meer los laten.

Twee jaar later.
Er is weer een International Leadership Conference in de Biker Church, het hoofdkantoor met kerkzaal van de CMA South Africa. Ik (Date de Witte) mag Nederland weer vertegenwoordigen en heb al ver van te voren de wens om een dag door te brengen met pastor Mandla en zijn vrouw Martha. Tot mijn grote blijdschap was de mogelijkheid aanwezig. De Pastor haalt mij op en hij herkent me nog van twee jaar geleden en verwelkomt me met een stevige hug. Ik stap, gewapend met mijn camera, bij hem in de auto en samen rijden we naar Tembisa. Onderweg stoppen we nog even bij een gebouw van een Baptisten Gemeente. Ook daar was een conferentie geweest en er was heel veel brood overgebleven. Hij had een telefoontje gehad, dat hij die mocht halen voor de kinderen. Met de kofferbak vol broodjes en stokbroodjes, rijden we naar Tembisa. Nog een keer stopt hij, maar nu bij een krottenwoning, om daar wat broodjes bij de zieke bewoners te brengen. Onderweg herken ik de geur, van brand, rottende marktresten en stof van twee jaar terug.
Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:

Aangekomen bij zijn kerkgebouw, herken ik het onmiddellijk. Er is weinig veranderd. De kinderen begroeten mij door me zoveel mogelijk bij de hand te pakken, onder de begroeting van Mlungu, Mlungu, wat betekent: witte man. Ik loop met de pastor het kerkgebouwtje binnen en het ligt er nog net zo bij als twee jaar geleden. Banken in een visgraatopstelling op het podium gericht, het oude orgel staat er nog even gehavend bij en in het midden van het podium de lessenaar met daarop de Bijbel. In de kerk ontmoet ik Martha en hun beide dochters. Buiten de kerk, naast de kinderzaal is een muurtje opgetrokken van stenen die hij zo nu en dan langs de weg kan kopen. Het eerste muurtje van het zaaltje voor de tienermeisjes. Het keukentje met daar aan grenzend het bewakerskamertje staat er mogelijk nog viezer bij dan in 2007 en ook de beide zinken toiletten staan er nog. Nu hangt alleen aan de buitenkant van het herentoilet een kraan, die aangesloten is op het waternet.
Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:     Achtergrond Tembisa 2009 zuid-afrika:

Ik vraag hoe het met de tent een paar kilometer verderop is en we rijden er heen. Er staan zowaar 4 muren, opgetrokken uit dezelfde ergens in het township langs de weg gekochte stenen en de openingen van de ramen zijn al voorzien van de nodig tralies. Geen stoelen, geen podium, geen water, alleen de muurtjes. Er is nog geen deur, maar wel een deuropening. Even verderop staan een golfplatengebouw, wat hij mag slopen. Deze golfplaten kan hij weer gebruiken als dak voor deze locatie. Ook vertelt hij, dat er weer een paar kilometer verderop nog een zinken gebouwtje staat, wat hij mag gebruiken als basis om de buurt in te trekken om mensen het Evangelie te vertellen.

We rijden terug naar het kindergebouwtje, vlak naast de hoofdkerk. Nog steeds eten de kinderen hun chipito's en fruit van de vloer, dit maal op een doek. Weer zingen de kinderen een liedje. Hetzelfde als voor twee jaar terug, dezelfde danspasjes, hetzelfde enthousiasme en elan. Het laat mij nu helemaal niet meer los.

Dank zover en een fijne dag verder.
Date (Ollie)

.
Heb je vragen aan de organisatie? Laat even een berichtje achter aan Mike VanDeBeek: