Index | Contact

Search

Welcome to 2001 Project Blinde tweeling

Dagboek: Zaterdag 28 juli 2001 Vandaag een iets rustiger, maar niet minder spannend dagje. Vanmorgen moesten we Emirhan ophalen uit het ziekenhuis. Hoewel we de mogelijkheid hadden om vandaag uit te slapen, waren Mike en Inge alweer vroeg wakker. De Turkse krant Hürriet belde al om 6.00 uur over de stand van zaken. Mike heeft ze verwezen naar de Turkse moskee in Lelystad, waar één van de moskeeleden via internet op de hoogte wordt gehouden van de stand van zaken en tevens elke dag foto's van ons ontvang en deze passages uit het dagboek.


   


Blij en vol verwachting. Nooit gedacht en al zover gekomen.
Een 2 uur later belde Radio Flevoland. Deze ontvangt ook van ons de actuele berichten via internet, maar wilde graag een interview met Mike. Dus luisteraars van Radio Flevoland: let de komende dagen op de radioberichten, als u op de hoogte wil zijn. Het staat a.s. maandag gepland.
Op de Internet site kunt ook diverse berichtgevingen terugzien. De links is: http://www.radioflevoland.nl/


   


Bij mama Hanife op schoot.
Daarna konden we rustig aan doen tot 11.00, op welk tijdstip we naar het ziekenhuis zijn vertrokken. Emirhan lag in een soort maxicosi-stoeltje op ons te wachten. Hij had goed geslapen en gegeten, dus wat dat betreft gaat alles naar behoren. De dokter was al langs geweest en had hem in orde bevonden om te worden ontslagen. Van de weekendverpleegster kregen we instructie over hoe Emir vastgehouden moet worden en hoe we zijn oogdruppels moeten toedienen. Hij hoeft nu niet meer op zijn buik te liggen, maar moet wel rechtop zitten. Hij heeft nu een metalen oogklepje op en draagt een soort stoffen spalk om zijn armpjes recht te houden, zodat hij niet aan zijn oogjes kan komen. Hij ondergaat het allemaal met verbazingwekkende kalmte. Even na 12.00 uur zijn we teruggereisd naar ons logeeradres.


   


Inge, de trouwe oppas van Arda.
Arda is wat onrustig vandaag. Hij eet en slaapt niet helemaal goed. We vermoeden, dat hij toch wat van de spanningen 'meevoelt'. Vanavond duurde het uren, voordat hij in slaap was.
We hebben Emirhan vandaag twee keer oogdruppels toegediend. Hij vindt dit niet echt leuk, dus vereist het nogal wat inspanning om dit goed en snel te doen.


   


Inge moet even slapen, het vergt veel van haar.
De rest van de dag hebben we 'relaxed' doorgebracht. De spanningen van de afgelopen dagen eisen toch hun tol. Gelukkig hebben we morgen nog een rustdag in het verschiet. A.s. maandag is het echter weer vroeg dag. We moeten ons al om 6.00 uur in het ziekenhuis melden en om 8.00 staat de operatie van Emirhan's rechteroog gepland. Tevens willen we dan proberen om een afspraak te arrangeren m.b.t. Arda. Wij hopen u daarover te berichten.


   


In de deuropening van onze Motelkamer.
Tot zover onze belevenissen van vandaag. Morgen is het zondag en omdat Mike en Inge deze dag als rustdag respecteren, zullen wij morgen geen e-mail versturen. Derhalve zult u a.s. maandag de verdere berichten tegemoet kunnen zien.


   


Ook hier kan de auto zo voor de deur.
Wij wensen u een goede zondag toe. Wij (met z'n allen) hebben een dankbaar gevoel, en zijn ervan overtuigd dat er een GOD bestaat die gebeden verhoord en helpt. Laten wij daar maar klein onder zijn, en voor zover als mogelijk innig dankbaar. Het geeft tot nu toe een bijzonder goed gevoel dat wij met z'n allen tot zover zijn gekomen. Wederom een bewijs dat je tot veel in staat bent als je de ruggen tegen elkaar zet.


   

   


Welterusten allemaal, en hopelijk tot maandag bij gezondheid.


Met vriendelijke Groet, Inge & Mike van de Beek

Met vriendelijke groet. Mike