Index | Contact

Search

Welcome to 2001 Project Blinde tweeling

Dagboek: vrijdag2 3 augustus 2001: Hallo allemaal, Wederom een berichtje vanuit Madison Heights, MI, USA. De gevoelstemperatuur is hier ongeveer 31/32 graden C.


   


Lief, lief en nog eens lief. Wat is dit toch een kostbaar bezit.
Arda maakt het goed. Emirhan daarentegen laat zich veel horen en vergt veel aandacht. De warmte, en het genezingsproces laten zich gelden. De stoffen armspalkjes halen wij er regelmatig af om de armpjes te ontlasten. Het door Inge gecre?erde brilletje heeft hij nog maar amper op. Verder gaat het ook de goede kant op. Het toedienen van de oogdruppels wordt door Hakan en Hanife steeds handiger gedaan. Het toedienen van voedsel laat nog wel eens te wensen over. Een paar slokjes uit de fles, en daarna met de lepel, omdat Emirhan verder weigert te drinken, en gezien zijn luidkeels commentaar toch nog wel wat maagvulling wil hebben. Beide mannetjes zijn ietwat gekleurd door de zon. Wij hopen dat dit geen verdere nadelige gevolgen zal hebben.

Nadat wij gisteren het berichtje hadden verzonden met het verzoek rekening te houden met het tijdsverschil, waren wij van mening dat we de telefoon(s) wel even konden uitschakelen. Gelukkig dat wij dit hadden gedaan, want er stonden 2 berichtjes op ons te wachten, waarvan 1 afkomstig was van de "Hurriet" (Het Turks Internationaal Dagblad). Ook zij waren benieuwd naar de datum van terugkomst.

Afgelopen nacht hebben wij (Inge en Mike) Emirhan op bezoek gehad. Dit om de familie Gormus een beetje te ontlasten. Om 21:00 uur hebben wij Emirhan opgehaald. Tot 02:00 uur ging het meer dan perfect. Daarna was het huilen geblazen. Een schone luier, drinken en praten mocht helaas niet baten. Om niet alle twee (Inge & Mike) van de nachtrust te worden beroofd, besloot Mike om maar een eindje te gaan rijden.

Na ongeveer 65 Mile via toeristische routes, viel Emirhan eindelijk in slaap. Mike, een hoop wijzer van de omgeving, en dolgelukkig, reed weer naar het hotel. Daar aangekomen opende hij zachtjes de deur van de auto, en...... jawel, meneer Emirhan zette het wederom op een schreeuwen.


   


De oplossing.....? heel gauw de deur dicht, en wederom een stukje rijden. Ditmaal 11 Mile. En jawel hoor dit hielp. Heel zachtjes het hotel binnen, en Emirhan heeft geslapen tot 08:00 uur. En Mike....? kon toen eindelijk ook zijn oogjes sluiten na een slapeloze nacht. Inge nam het van hem over. Pfff... wel effe wennen hoor... :-)

Hakan en Hanife daarintegen hebben vanaf 21:00 t/m 09:00 uur geslapen. Dit hadden zij zeker nodig, en het was daarom dan ook fijn dit te kunnen doen. Het ging weer een stuk beter met hen vandaag.
Verder vandaag:
Wij hebben vandaag wederom contact gehad met de KLM / North-West Airlines, afdeling reserveringen, en hebben eindelijk een fax ontvangen. Het blijkt allemaal nogal moeilijk te gaan. Maarrr.... we hebben goede hoop. De persoon die wij hebben gesproken hoopt volgende week ook dienst te hebben, hetgeen misschien in het voordeel zou kunnen werken. Laten wij het maar even achteraan zien. Deze fax is nodig omdat er een medische terugvlucht geboekt gaat worden met het oog op de lichamelijke gesteldheid van de tweeling Arda en Emirhan. Dr. Michael Trese en het Beaumont Hospital zullen ook hier hun medewerking aan verlenen, waarvoor wij hen zeer dankbaar zijn. Dinsdagavond weten wij een hele hoop meer zoals het er nu naar uitziet. Wij hopen u daar allen nader over te berichten.

Oppassen vergt veel energie. Inge is in slaap gevallen. Ook vandaag was het een "taai" oppasdagje. We hebben even gebruik gemaakt van de "Pool" om een beetje af te koelen. Wij zijn blij met deze afleiding, die tevens voor de benodigde afkoeling zorgt. Verder veel geslapen, en Inge heeft even de tijd genomen om haar "Turks"wat op te vijzelen.

De onderhoudsman van het hotel (afkomstig uit IRAK) verraste ons deze middag met een overheerlijke maaltijd. (Dolma geheten). Dit had zijn vrouw speciaal voor ons gemaakt. Dit was een ontzettend lief gebaar. Met deze man hebben wij zo goed als elke dag contact, en hij geeft ons goede adviezen.

Omdat wij vandaag eigenlijk niet veel omhanden hebben gehad, zijn er ook niet veel foto's gemaakt. Wij hopen dit zeker te blijven doen, maar dan moet daar ook aanleiding voor zijn.
Allemaal de groeten van ons allemaal, en vooral een fijn weekend toegewenst voor diegene die van de werkende klasse zijn en vrij hebben.
Welterusten en tot morgen bij gezondheid.


Met vriendelijke Groet, Inge & Mike van de Beek

Met vriendelijke groet. Mike