homepage | contact

Twitter

"Het is veel beter om te zwijgen, weg te gaan en iets nuttigs te doen, dan urenlang te praten over alles wat zou moeten gebeuren."

Dagboek: Zondag 09-05-1999

Helaas geen gevoel voor tijd, en al helemaal niet het gevoel dat het Zondag is. Om 12:00 uur een afspraak met de Ambassade in de vorm van de heer Karel Markx om te checken of alle benodigde gegevens aanwezig zijn voor de familie, die nodig zijn voor het verstrekken van een visum. Dit bleek tijdens ons bezoek gelukkig het geval te zijn.



Vandaag i.v.m bezoek van de familie aan de Ambassade 2x een taxi.
Mike en Ahmed op het plein in Tirana.
Veel auto's zonder nummerbord, deze zijn verwijderd om herkenning tegen te gaan.

Toen zijn wij boodschappen gaan doen om de reis naar huis te kunnen voor de mensen die achter in de trailer meegaan vol te kunnen houden. Matrassen, water en brood. Het kan helaas niet anders, en ik ben mij bewust dat er een risico wordt genomen.


Ook deze baby is meegegaan op reis naar Nederland.
Samen met de broers en neef op de foto
Een kamp wat is opgezet door Saudi Arabie.


Toen zijn Ahmed & Mike afscheid gaan nemen van de mensen die wij in deze korte tijd hebben mogen leren kennen. Het valt zwaar, en het geeft gemengde gevoelens. Ten tijde dat wij bij de overige familie in het huis waren werd de zaak nog even gecompliceerd, toen een rivaliserende bende elkaar het leven zuur maakte en ons allen er ongewild in mengde. Het vuur werd in volle hevigheid op elkaar geopende (blijkbaar een normaal verschijnsel tegenwoordig....?) en de kogels van de Klasnicov geweren sloegen op uiterlijk anderhalve meter boven ons hoofd in de muur. Jammer, want wij hadden net gedouchte, en nu zaten onze haren en kleren weer onder de cement en kalk. (bitter grapje...)


Straatbeeld van Tirana.
Samen met de taxichauffeur op de foto


Even een kopje koffie drinken en de zaken door nemen.

Nadat wij even hadden gegeten hebben wij de reis kunnen voortzetten met onze taxichauffeur die wij voor 4 volle dagen hebben kunnen inhuren. Hij liet ons even een paar historische plekjes zien van Albanie. Wij konden even een paar mooie foto's maken.

Daarna nogmaals een paar kampen bezocht. In een woord triest en verschrikkelijk. (Toch maar twee woorden....) Dit beeld zal moeilijk van het netvlies te verwijderen zijn. Het enige wat wij daar aan hulp konden bieden was hier en daar wat geld geven. Dit doe je gewoon, of je nu wilt of niet. Het is triest als je ziet hoe men in de gorigheid, viezigheid en nattigheid moet leven. Het is onvoorstelbaar. Wij hebben in ons Nederland geen rechten van klagen.


Straatbeeld Tirana.
Broer van Abazi voor de Ambassade.


Veel foto's gemaakt en nu maar hopen dat deze zijn gelukt. Je moet het gezien hebben om er echt over mee te kunnen praten. Op foto en de TV beelden kun je de spanning en stank niet ruiken of voelen.

Wij zijn ook nog weer een verslaggever tegengekomen. Dit keer van de NOS, die net een interview had met een Albanees van 23 jaar. Deze woont al 7 jaar in Nederland, en is nu in training bij het UCK. (Albanees leger). Op de vraag waarom hij in het leger is gegaan gaf hij als antwoord: "Mijn vader en 3 broers zitten er al, en het is voor het recht en vaderland. Hij was zenuwachtig, wat zeker gezien de omstandigheden erg begrijpelijk is.

Wat hebben wij het toch bar best. Ik mag hopen dat deze jongen niet naar de linies hoeft, maar heb er een zwaar hoofd in. Hij moest nog 1 week in training en wordt dan naar de voorste linies geschoven. Zo jong nog....?.

Wij hebben een poging gedaan om vroeg te gaan slapen, daar ons een redelijk zware dag staat te wachten met een hoop geregel. Nog even een bar noodweer meegemaakt in de bergen, maar daar slaap je heerlijk van. (Tenminste wat je heerlijk kunt noemen gezien de omstandigheden).


Ahmed met broer....!
Mike met broer....!


Het is vandaag een dag van afscheid nemen geweest. Ook voor jullie mensen die thuis zijn gebleven is het nu tijd van afscheid nemen. Wij zijn vandaag voor een hoop nare dingen bewaard en gespaard gebleven. Wederom alle reden voor dankbaarheid. Wij wensen een ieder welterusten voor straks, en naar wij mogen hopen bij gezondheid tot morgen.

Met vriendelijke groet,

Ahmed Bulut & Mike van de Beek