homepage | contact

Twitter

"Heb je je hele hart aan Jezus gegeven, zodat je met heel je hart tegen Hem kunt zeggen: 'Al het mijne is het Uwe,' dan zegt Hij datzelfde ook tegen jou, en je zult alle dingen met Hem erven."

Dagboek: Vrijdag 07-05-1999

Vandaag zijn wij meteen om 09:00 uur naar de Nederlands Ambassade op zoek gegaan. Wij hebben een Taxichauffeur ingehuurd die ons de gehele dag (tot 24:00 uur) voor een bedrag van $ 50,00 heeft rondgereden.



Onze "Ingehuurde"
taxichauffeur.
Even de taxi leegmaken van de aangekochte groente, vlees, brood ofwel de boodschappen
Hier is net eten uitgedeeld, en de jongens bedelen om meer.....!


Uiteindelijk kwamen wij uit bij de OCSE. Ik heb kunnen spreken met de ambassadeur van de OCSE de heer Daan Everts. Dit bleek een zeer invloedrijk persoon te zijn, want nadat ik het hele verhaal ook aan hem had verteld, was hij zo onder de indruk van de actie die tot op heden was en is ondernomen, dat hij meteen naar Holland belde. Hij kreeg het voor elkaar dat hij met Staatssecretaris Cohen aan de lijn zat. (ook wel bellen genoemd.... grijns).


De Nederlandse Ambassade
In Tirana de hoofdstad van Albanie
Uiteindelijk kreeg hij het zover dat er een visum voor 5 personen in de wacht werd gesleept. Dit grote verblijdende nieuws hebben wij meteen aan de familie in Albanie verteld, nadat wij daar de eerste keer op bezoek gingen.
De bovenste verdieping huurde de familie Abazi in Albanie.

De complete familie even op het balkon.
Adam met aan elke zijde een broer, de meest linkse persoon is een neef.


Het was schrijnend om te zien hoe deze mensen leefden. Een kamer van ongeveer 4 x 4 meter en daar een matras of 4 op de grond waar ongeveer 30 mensen op moesten slapen. Om beurten wel te verstaan. Wij hebben meteen voor zo'n $ 1000,00 boodschappen gekocht zodat de achterblijvende tante, oom en kinderen voorlopig een maand of wat in het eerste levensonderhoud zouden kunnen voorzien. Ook hebben wij de zus van de moeder van Adam & Isa Abazi en een tante ieder $ 300,00 gegeven aan contanten. Deze waren bestemd voor de huur en eventuele aanvullingen voor het levensonderhoud.

Nog enige indrukken van de buitenwijk van Tirana
Een normale doorgaande weg in de buitenwijk van Tirana.
Hier leven mensen, kun je jezelf dit voorstellen?

Zij waren daar enorm blij en dankbaar mee, en wij moesten niet vergeten een ieder te bedanken die dit heeft mogelijk gemaakt, want zij hadden totaal niets meer. Wij zijn 's-avonds naar onze parkeerplaats gereden op het terrein van de Police Acedemi. Deze parkeerplaats is bewaakt en de politie loopt daar rond met zogeheten Klasnicov geweren. (Altijd werkende en betrouwbare vuurwapens).

Wij hebben met mijn (Mike) vorige werkgever (Arend Velema) gepraat over de situatie op het losadres. Hij was oprecht verbaasd en verontwaardigd en heeft beloofd er werk van te maken zodat wij in ieder geval 3 volle pallets aan goederen zouden kunnen ophalen, en afleveren als extra bij de mensen en familie van Isa Abazi, zoals vanaf het begin aan de bedoeling is geweest. Wij hopen zo snel mogelijk te kunnen vertrekken naar Nederland om de familie te herenigen.

Wij gaan met een zeer dankbaar, tevreden en hoopvol gevoel slapen.

Een ieder vanaf deze kant de groeten, welterusten voor straks en naar wij hopen bij gezondheid tot morgen.



Met vriendelijke groet,

Ahmed Bulut & Mike van de Beek