homepage | contact

Twitter

"Speel niet met de zonde, anders gaat de zonde al snel spelen met jou."

Dagboek: Maandag 17-05-1999

Wederom hebben Fred & Kees de Haan de taak op zich genomen om de familie naar Zevenaar te rijden. Fred moest vanaf Zevenaar meteen door naar Groningen waar hij op dit moment werkt. Er werd dus erg vroeg opgestaan daar de familie om 07:00 uur werd verwacht.





Op weg naar Deelen
Dit hebben wij dan ook keurig gedaan.
Een oude Kazerne is omgebouwd tot Asielzoekerscentrum


Vandaag enkele interviews gehad met de media. Dit als afsluiting van ook hun betrokkenheid en support in de gehele actie. Ik had het gevoel nu alle media zo'n beetje te hebben gehad, maar ook de LOS (Locale Omroep Spakenburg) belde mij met het verzoek om op dinsdag 18-05-1999 om 10:00 uur Live in de uitzending te zijn. De toezegging is gedaan om samen met Ahmed Bulut en Marianne de Haan aldaar aanwezig te zijn.

De telefoon was goed en wel neergelegd of of ik werd gebeld door de IND uit Zevenaar. Er zouden zich complicaties voordoen m.b.t de asielaanvraag van de familie Abazi. De familie zou volgens de regels overgebracht moeten worden naar een asielzoekers kamp in Delen. (Vlakbij Arnhem) en daar voor onbepaalde tijd tijdens de aanvraagprocedure daar moeten verblijven. Hier gingen wij dus uiteraard niet mee akkoord en schakelde Wout Lauwrence van de Gemeente Bunschoten in. Samen met de inmiddels gebelde Fred Veldhuizen zijn wij naar het Gemeentehuis gereden om de zaken door te nemen.


Nushe met baby op de kamer van het OC
Ahmed vermaakt Valmire de dochter van Ramiz.


Volgens het IND kon er onmogelijk worden afgeweken van de alom bekende procedures, en moesten ook deze familieleden zich gewoon houden aan de regelgeving. Er werd driftig heen en weer getelefoneerd, en er werd een beroep gedaan op een eerder gemaakte afspraak met de heer Rob van Deelen van het IND, dat wij de familie nog deze avond mochten meenemen naar huis. Dhr. Sander de Gans die zich als een echte ambtenaar gedroeg wilde van geen wijken weten en vertelde dat als wij de familie toch wilde ophalen de aanvraag voor asiel zou worden ingetrokken en dat dit tevens zou gelden als een eerste afgewezen aanvraag. Wat een bureaucratie.....!

Eindelijk kwam er een papier boven water met daarop de vermelding dat de familie inderdaad mee mocht naar huis. Deze afspraak was inderdaad gemaakt met Rob van Deelen. Wel kregen wij te verstaan dat de familie de volgende dag weer om 07:30 uur aan de poort moest worden afgeleverd, omdat zij dan wel met de bus naar het kamp in Deelen zouden worden vervoerd onder toeziend oog van IND.

Ook de paspoorten werden niet meer meegegeven. Wij hebben meteen het COA hoofdkantoor in Den Haag gebeld en gevraagd naar de verantwoordelijke persoon in de vorm van de heer Wim Blok. Hij zat helaas in een open vergadering, en zijn secretaresse wist niet hoe laat hij daaruit vandaan zou komen. Er werd besloten een briefje op zijn bureau achter te laten, met het verzoek zo snel als mogelijk terug te bellen. (dit is tot op de dag van vandaag nog steeds niet gebeurd).

Wel hebben wij met zijn plaatsvervanger de heer Steven van der Mey kunnen spreken. Ook aan hem de hele situatie uitgelegd dat wij onder alle omstandigheden willen voorkomen dat deze familie wordt verplaatst naar een kamp, terwijl er een kant en klaar huis klaar staat, de Gemeente als back-up fungeert en hier volledig achter staat, en wij als Gemeente de familie makkelijk kunnen onderhouden. Tevens zijn wij bereid een 24 uurs service te verlenen en de familie op afroep indien nodig, meteen te brengen naar het COA of de IND, om op deze manier de afwikkeling tot een feit te maken.
Even met z'n alle bij het OC gebouw op de foto.
Ramiz met zijn moeder op de kamer bij het OC


Helaas de bureaucratie blijft de poot stijf houden en wil niet van wijken weten tot nu toe. Maar.... moed verloren is al verloren, en wij hopen er morgen mee door te gaan.

Vanmiddag heb ik nog even gesproken met de werkgever van Adam Abazi. Adam was zomaar weggebleven toen hij naar Albani? is gegaan, en dat was niet al te netjes, hoewel heel begrijpelijk. De situatie uitgelegd en Adam kon gelukkig weer terecht bij zijn werkgever. Anders zou hem dit nog zijn baan hebben gekost, wat in deze situatie erg jammer zou zijn. Ik wil dan ook vanaf deze plaatst het bedrijf "Compas"in Hoorn hierbij bedanken voor hun medewerking en begrip.

Het was wederom een drukke dag met een hoop geregel en telefoon. Wij zijn moe en willen proberen vroeg te gaan slapen. Vanaf deze kant een ieder dan ook de vriendelijke groeten, en naar wij hopen bij gezondheid tot morgen.

Met vriendelijke groet,

Ahmed Bulut & Mike van de Beek