homepage | contact

Twitter

"Sta het woord dat je spreekt niet zelf in de weg."

Dagboek: Dinsdag 11-05-1999

Na een korte slaap van ongeveer 4 uurtjes hebben wij de voorbereidingen getroffen om van boord te gaan. Wij kwamen om 08:30 uur aan in de haven van Bari (Italie). Op het autodek scheiden onze wegen. De passagiers gaan namelijk via een andere weg door de douane en pascontrole. Ahmed is met deze mensen meegegaan ter ondersteuning en begeleiding.. Na controle kon ik eindelijk om 09:15 uur van de boot en het haventerrein afrijden.


Isa pakt de telefoon op.
Isa hoort het blijde nieuws en spreekt zijn moeder voor het eerst zins lange tijd.
Isa zegt, hoe kan dat nou, jullie hebben niets gezegd....?


Wij zijn in Italie. Omdat ik een km of 5 moest rijden voor ik het haventerrein af was, duurde het vrij lang voordat ik de familie weer had gevonden, die via een andere uitgang het haven placement hadden verlaten. Via de achterklep hebben wij de groep ingeladen. Voldoende voorzien van veel water en voedsel wat in Albanie was aangeschaft. Het zeil aan de achterkant van de trailer hebben wij weer gesloten op een kleine driehoek na. Dit wordt vaker gedaan in de Oostblok en zuidelijke landen, om van ver te laten zien dat de trailer "leeg"is, en voor een klein uitzicht voor onze "passagiers".


Isa moet het even verwerken.
Isa samen met zijn vrouw en jongste telg.
Fred Veldhuizen zegt: "Ik weet hier niets van hoor".


Eindelijk kon de reis beginnen van 2185 Km richting huis. Wij draaiden net de Autostrada (Tolweg Italie) op, en worden meteen aangehouden door de Italiaanse politie. Dit door een enorme grote en "stome" fout. Het nummerbord zit niet op de plek waar het behoord te zitten, maar ligt achter het voorram van de cabine. Dit omdat tijdens het oprijden van de boot op de heenreis de nummerplaat er is afgereden, daar de boot nogal hoog op het water lag, en de nummerplaat onder de bumper was bevestigd. Nu maakt het in Albanie niet zoveel uit of er nu wel of geen nummerplaat is bevestigd, zelfs verlichting is daar niet zo interessant, Maar in Europa gelden de regels.
Achter in de trailer
Op de matrassen
Bleone samen met moeder.

Na de nummerplaat op een goede zichtbare plaats te hebben bevestigd, vroeg oom agent om de papieren. Deze kon ik hem allemaal tonen, dus dat was geen probleem. Toen hij vroeg of ik leeg was, en of hij dit mocht controleren, dacht ik (sh?t) maar zei: "natuurlijk agent". Toen hij achterin de trailer keek gaf hij een schreeuw van verbazing en riep meteen nog twee van zijn collega's. Consternatie All over. Ze dachten een goede vangst te hebben gemaakt m.b.t Illegale. Na hem te hebben verteld dat ik voor alle mensen geldige reisdocumenten bij mij had, voorzien van visum, maakte hij nog steeds een hoop drukte (blijkbaar zijn zakgeld verloren of zo....) . In het laatste reisdocument wat hij ter controle van mij had gekregen had ik 2x DM 100,00 gedaan, en vertelde oom agent nogmaals dat dit geldige reisdocumenten waren, en dat in het laatste document 2 papieren lagen welke werkelijk alle talen sprak. Na dit te hebben gecontroleerd, en het kapitaal was verlegd van paspoort naar binnenzak van oom agent, werd ons een zeer aangename en voorspoedige reis toegewenst met een grijnslach op zijn gezicht van oor tot oor. Maar goed, zijn zakgeld probleem was opgelost, en wij konden de reis voortzetten.


Adam Abazi.
Ahmed zet koffie.

Net achter Bologne(Italie) onze eerste stop. Wij hebben er zo'n 800 Km op zitten. Deze stop bestaat uit even een boompje natmaken, en verder gaat de reis weer. Wij zetten de wagen stil op woensdagmorgen 03:00 uur ongeveer 80 Km voor Menchen. Ik ben moe en wil graag eventjes een klein tukje doen. Met de passagiers gaat alles naar wens.

De reis is tot dusver voorspoedig verlopen, en wij hebben er 1300 Km Non-stop opzitten. Nog een klein stukje en het doel van deze actie is een fijt. Isa Abazi kan en mag zijn familie weer in de armen sluiten. Een heerlijk en tevreden gevoel.

Welterusten voor straks, werkse allemaal, en vermoedelijk als alles naar wens mag verlopen tot morgen allemaal, en vanaf morgen kunnen wij weer telefoon ontvangen. Wij zien ernaar uit

Met vriendelijke groet,

Ahmed Bulut & Mike van de Beek